Ongecategoriseerd

Bibliografie Francis Durbridge

Francis Durbridge heeft "veel" meer geschreven dan de Paul Temple hoorspelen, een overzicht!

 

Jaartal Media Titel opmerking
       
1933 Hoorspel Promotion
1938 Hoorspel Information received
1938 Hoorspel Send for Paul Temple
1938 Boek Send for Paul Temple met John Thewes
1939 Hoorspel Paul Temple and the frontpageman
1939 Boek Paul Temple and the front page man
1939 Hoorspel News of Paul Temple
1940 Boek News of Paul Temple met Charles Hatton
1940 Hoorspel Sherwood Laughed
1941 Hoorspel Were strangers
1942 Hoorspel Mr. Harrington died tomorrow
1942 Hoorspel Paul Temple intervenes
1943 Hoorspel The essential heart
1943 Hoorspel Frewel Leicester square
1944 Hoorspel News of Paul Temple
1944 Boek Paul Temple intervenes met Charles Hatton
1945 Hoorspel Send for Paul Temple again
1946 Film Send for Paul Temple script met: John Argyle en Charles Hatton
1946 Hoorspel Over my dead body
1946 Hoorspel Paul Temple and the Gregory affair
1946 Hoorspel A case for Paul Temple
1947 Hoorspel Paul Temple and Steve
1947 Hoorspel Paul Temple and the Sullivan mystery
1947 Hoorspel Mr. and Mrs. Paul Temple
1948 Hoorspel Paul Temple and the Curzon case
1948 Boek Send for Paul Temple again
1948 Film Calling Paul Temple script met: A.R. Rawlison
1949 Hoorspel Paul Temple and the Madison mystery
1949 Hoorspel John Washington Esquire
1950 Hoorspel Paul Temple and the Vandyke affair
1950 Boek The back room girl
1950 Film Paul Temple's triumph script met: A.R. Rawlinson
1951 Hoorspel Paul Temple and the Jonathan mystery
1951 Boek Beware of Johnny Washington
1951 Boek Design for murder
1952 TV The broken horseshoe
1952 TV Operation diplomat
1952 Film Paul Temple returns
1953 TV The Teckman bibliography
1953 Hoorspel Paul Temple and Steve again
1954 TV The Teckman mystery script met: James Matthews
1955 TV Portrait of Allison / Postmark for danger
1956 Hoorspel Paul Temple and the Lawrence affair
1957 TV My friend Charles
1957 TV The other man
1957 TV A time of day
1957 TV The vicious circle / The circle
1957 Boek The Tyler mystery Paul Temple , met Douglas Rutherford
1957 Hoorspel Paul Temple and the Spencer affair
1958 Boek The other man
1959 Boek East of Algiers Paul Temple , met Douglas Rutherford
1959 Boek A time of day
1959 Hoorspel Paul Temple and the Conrad case
1960 TV The scarf
1961 Hoorspel Paul Temple and the Margo mystery
1962 Hoorspel What do you think
1962 Boek Portrait of Alison
1962 Boek The world of Tim Frazer
1962 TV The world of Tim Frazer
1963 Boek The nylon murders
1963 Boek My friend Charles
1964 Boek Tim Frazer again
1965 Boek Anothers woman's shoe
1965 TV A man called Harry Brent
1965 Hoorspel Paul Temple and the Geneva mystery
1966 TV A game of murder
1966 TV The desperate people
1966 Boek The desperate people
1966 TV Bat out of hell
1967 Boek Dead to the world
1967 TV My wife Melissa
1967 Boek My wife Melissa
1967 Hoorspel La boutique
1968 Hoorspel Paul Temple and the Alex affair
1969 Boek The pig-tail murder
1970 Boek Paul Temple and the Kelby affair
1970 Boek Paul Temple and the Harkdale robbery
1970 Boek A man called Harry Brent
1971 Boek The Geneva mystery
1971 TV The passenger
1972 Boek The Curzon case
1972 Boek Bat out of hell
1973 Toneel Suddenly at home
1975 Boek A game of murder
1975 TV The doll
1975 Toneel The gentle hook
1977 Boek The passenger
1977 Toneel Murder with love
1978 Boek Tim Frazer gets the message
1979 TV Breakaway
1980 Toneel The grandma game
1981 Boek Breakaway
1982 Boek The doll
1982 Toneel The house quest
1986 Boek Paul Temple and the Margo mystery
1986 Toneel Nightcap
1988 Boek Paul Temple and the Madison case
1988 Toneel A touch of danger
1989 Boek Paul Temple and the Conrad case
1991 Toneel The small hours
1993 Toneel Sweet revenge

Opmerkingen en of aanmerkingen, als mede aanvullingen en verbeteringen zijn uiteraard van harte welkom.

Disclaimer

In het verleden hebben tienduizenden mensen veel plezier beleeft aan de avonturen van het detective echtpaar Paul en Ina Vlaanderen. Ook nu is er nog een grote groep mensen die een groot genoegen beleven met het beluisteren van de overgebleven uitzendingen van Paul Vlaanderen.

Ons doel is dan ook om de liefhebbers van dit hoorspel een plek te geven waar ze elkaar (virtueel) kunnen ontmoeten om ervaringen uit te wisselen. Om te kunnen luisteren moet je natuurlijk wel over de uitzendingen kunnen beschikken, dat betekent dus ook dat we er alles aan zullen doen om de ooit uitgezonden afleveringen voor zover dat mogelijk is te completeren.
Wij zijn liefhebbers van het hoorspel en hebben absoluut geen enkele commerciële bedoeling. Op het internet is het moeilijk te bepalen van wie nu de oorspronkelijke teksten/foto's zijn zodat het bijna onmogelijk is om de juiste bronnen te vernoemen, wij willen de auteursrechten van andere te respecteren, mocht u toch op de een of andere manier vinden dat u recht door ons geschonden wordt dan verzoeken wij u om contact met ons op te nemen zodat wij het betreffende materiaal van de site zullen verwijderen.

weer terug in de avro ether"

Spencer mysterieEen vol jaar, ruim, is-ie weggeweest. Hij logeert nu weer bij me. In afwachting van onze roekeloze tochten op de golven van de ether.
Ik verzeker U, hij staat weer voor niks!
Hij kwam bij me binnen. Sportief. Losse regenjas. De slappe hoed ietwat nonchalant, achterover op één oor. De blikkerende spierwitte tanden en de aanstekelijke hartelijke lach van de man die het leven met zijn, voor hem schijnbare moeilijkheden, in zijn zak heeft.
Zijn vrouw, leuk, met die schotse geplisseerde rok, witte bloese, en ook weer die vlotte fladderende regenjas kroop tegen hem aan om zijn voortdurende veilige besherming.
Hij beende door mijn kamer.
"We zullen ze wel! Die banditen! We krijgen ze! Let maar es op! Een sherry? Graag! Ik rij toch niet meer vandaag. En geef me een sigaar."
Hij trekt me mee naar het venster.
"Hoe vindt je mijn nieuwe wagen? Een vier komma drie Deaco!"
Er stond een droom van een open sportslee.
"De vorige hebben de schoeljes verbrand! Enfin dat weet je. Dat was weer op het nippertje! Deze rijdt op z'n akkertje 150, maar ik rijdt nooit harder dan hoogstens 70. Behalve als we de schoeljes achterna zitten. Wat? Ina?!"
Ina keek stralend naar hem op...
Aan tafel smulde hij van zijn boerenkool met worst. Daarna een half uurtje door het bos, met zijn vrouw, de hinkstapsprong
Terug, thuis, oefeningen aan de rekstok en onder de koude douche.
Langs het klim-op, aan de voorpui van m'n huis, kwam ie naar beneden. Ina achter hem aan. Vijf meter boven de begaande grond:'hup!' en met een lenige sprong wipten ze samen neer op het grasveld.
Hij zal me in z'n nekvel nemen. Acht zondagavonden maal drie kwartier. "Je moet met me mee" heeft ie gezegd. En ik doe het. Ik vindt het fijn dat gezellig griezelig-avonturen. En het wordt me wat. Iets heeft ie me verteld van wat ons te wachten staat. Een stelletje niets-ontziende avonturiers, moordenaars, chanteurs... Maar hij krijgt ze! Dat kan ik U verklappen. En Kommer Kleijn, de regisseur, die zal alle moeite hebben om de zaak in toom te houden, n ook hij lapt het hem. Let maar es op.
Sir Graham de Bree en Inspecteur Vosper Orizand, ik zie ze nu al dagelijks met van spanning bleke gezichten door de studio's dwalen. Ik hoor het al:
O! Paul! van Ina. En bezwerende "Rustig, kindje!" van Paul.
Rien van Noppen, Robert Sobels, Han Surink, Rob Geraerds , ze lopen niet... ze schuifelen, van onderuit naar me opziend, door de gangen. Dit alles en nog veel meer...
Binnenkort in de ether...
De ether van de AVRO op zondag aanstaande en acht volgende zondagen.
Jan van Ees.

Spencer00

Intro "het Sullivan mysterie"

Naar aanleiding van de nieuwe serie:"Paul Vlaanderen en het Sullivan Mysterie", waarvan de eerste uitzending zal plaats vinden zondag 19:15-19:45 n.m., had onze Londensche respondent Alb. Milhado een interview met den auteur van deze populaire thrillers, Francis Durbridge.

Wanneer ge met Francis Durbridge zoo rustig onder een kopje thee in een "tearoom" in Piccadilly zit te praten, dan kunt ge U niet voorstellen, dat dit de man is, die de avonturen schrijft van Paul Vlaanderen - in Engeland en elders beter bekend onder Paul Temple - en die gedurende vele weken per jaar millioenen luisteraars bezig houdt op een manier, die geen andere Engelsche auteur hem ooit verbeterd heeft.

Durbridge - 37 jaar oud - altijd "perfect" gekleed, heeft nu al 10 jaar lang een geweldig succes met zijn "serial" voor de B.B.C. en tal van andere omroepinstellingen. Alleen in Engeland zijn er meer dan 10 millioen luisteraars, die voor geen geld van de wereld de avonturen van Paul Temple willen missen. Om maar nniet te spreken van Canada, Australie, New Zeeland, Zuid-Afrika, Zwitserland, Frankrijk, Belgie en vooral niet te vergeten Nederland.
Durbridge is onder al deze successen opmerkelijk eenvoudig gebleven. Zijn Paul Teemple is hem niet naar het hoofd gestegen en dat komt wellicht, omdat Durbridge weet, dat succes van een auteur vergankelijk kan zijn.

HOE HET BEGON
De eerste vraag, die je natuurlijk je slachtoffer stelt, is: "Hoe begon het nu feitelijk".
En Durbridge vertelt: "ik begon eerst met een radio verhaal, dat Promotion heette en zich afspeelde in een groot warenhuis. Dit toneelstuk had z'n succes, dat mij onmiddelijk werd gevraagd een tweede serie te schrijven en toen kwam ik met Dolmans, dat was denaam van het warenhuis, waar alle gebeurtenissen plaats vonden"
Inmiddels had ik het idee gekregen een "serial" te schrijven, die zich zou afspelen rond één en dezelfde figuur.
U weet, hoe het gaat, eerst is het nog maar een vaag idee, maar langzamerhand neemt het vasteren vorm aan.
"En zoo werd waarschijnlijk Paul Temple geboren?"
Inderdaad, zoo kwam Paul Temple ten tooneele. Ik had nu eenmaal een "thriller" in mijn hoofd en dat werd Temple. En ik maakte van de figuur Temple een doodgewone man, zoals we dien ook in het dagelijksch leven tegenkomen, maar die in allerzonderlingste situaties terecht komt en deze probeert op de meest onverwachte wijzen op te lossen: Zoo werd Paul Temple en later ook zijn vrouw populair en na mijn eerste Temple in 1938 werd al snel - twee maanden later - een tweede opgevoerd. De eerste heetten "Send for Paul Temple" en de tweede "Paul Temple and the Front Page Man".

BOEKEN EN FILMS
"Uw activiteit beperkt zich niet alleen tot radio-hoorspelen?."
Nee. Paul Temple was het eerste hoorspel dat als boek verscheen. En nu zijn er al zes boeken gepubliceerd; in Engeland, in frankrijk en zooals U waarschijnlijk weet, ook in Nederland. Er zijn Paul Temple films verschenen, de laatste vooral heeft een enorm succes gehad, ik heb korte verhalen geschreven, gewone tooneelstukken en ben nu weer bezig met de voorbereiding van een nieuwe Paul Temple.
Op het oogenblik gaat mijn nieuwste serie "Paul Temple and the Madison mystery"voor de B.B.C.

HOBBIES
Durbridge is getrouwd. Heeft twee allerliefste jongens, stephen 8 jaar oud en Nicolaas 1 jaar. Hobbies? Het lezen van Amerikaanse tooneelstukken en golf.
En als U dan toch in de Radio Bode over mij schrijft, zegt Durbridge, bedank dan al die AVRO luisteraars, die mij in den loop der jaren hebben geschreven voor hun allercharmantste brieven. Ik ben er trotsch op, dat Paul Vlaanderen in Nedrland even bekend is als Paul Temple hier.
En tusschen twee haakjes ( en dit is niet om U een plezier te doen, maar dat ,meen ik ) vertel hen ook, dat ik -toen ik eenigen tijd geleden in Nederland was - U land heb lief gekregen. Ik heb het helaas de laatsten tijd te druk gehad, maar ik hoop binnenkort weer naar Nederland terug te keren en mijn vrouw Amsterdam te laten zien, en Den Haag en de haven van Rotterdam.
Wat is het helder bij U in Nederland. En ook wat weten U landgenooten het ook bij zich thuis gezellig te maken.
En wat had ik overal een hartelijk ontvangst.....

(bron: AVRO Radio Bode 19de jaargang No.45 , november 1949)

Intro door Kommer Kleijn

Spreek met Vlaanderen en het komt in orde.

KommerDer gewoonte getrouw willen we onze nieuwe hoorspel-serie een woord tot geleide meegeven. We gaan een veel-taferelig uitstapje maken op het gebied der speurderij en een nieuwe ster zien opkomen aan het firnament, waar reeds sinds lang een Sherlock Holmes, een Vlijmscherp en sinds kort een Charlie Chan prijken.
Paul Vlaanderen heet de nieuwe speurder en het hoorspel dat aan zijn naam ontleent, is van Francis Durbridge. In Engeland was dit spel een groot succes en het zou mij verwonderen, wanneer het dit niet evenzeer voor de A.V.R.O. microfoon werd. Want wij Hollanders houden van een goede, pittige detective-story. Ik geloof eigenlijk eigenlijk dat iedereen er van houdt. Zeker in boek- en spelvorm, wanneer ze ons “diepste wezen” hoogstens even kunnen prikkelen, maar zeker niet kunnen deren. Verklapte onze minister president niet onlangs, dat hij zelf graag verpozing zoekt in een goede thriller? Wij weten allemaal wel, dat het geen ons via de microfoon wordt voorgezet, fictie en geen werkelijkheid is, maar bij suggestief spel worden wij toch ondanks ons zelf, meegenomen en wij beginnen als toehoorders een aandeel te nemen in de ontwikkelingen der gebeurtenissen. Wij zijn er het eerst op uit om steunpunten te vinden om er onze sym- en antipathieën aan vast te haken en daarna beproeven wij ons intellect in te schakelen om de inmiddels gestelde raadselen te ontwarren.

De figuren die in werkelijkheid de “sterke arm” tarten, zijn maar zelden zo interessant als die welke ontspruiten aan de koene verbeelding van den schrijver van een “thriller”. Hij kan zijn dienaar van der gerechtigheid een forse dosis slimheid en koelbloedigheid toedelen en de overtreder kan hij op het juiste ogenblik laten uitglijden over de bananenschil die hij vor hem gereed legt.
Thriller! Wat is er gebeurd?! Wie heeft het gedaan ?! Geheim! Loodzwaar, onontwarbaar geheim!… Maar we weten het, we voelen het door onze rillingen heen: Nu komt de neus! De speurneus! De speurder , zonder wiens de meest fameuze story grauw-grijs zou blijven, ’n onding , ’n boerenbedrog! Nu komt de man, die drama, noch roman, noch film ontberen kan: de held! In dit geval: de held met de speurneus! Langzaam, maar onafwendbaar begint de verfijnde machinerie van zijn intuitie, zijn intelligentie, zijn ervaring te snorren. Hij ontleedt, hij deduceert, hij concludeert!… hij vergist zich!… Hij is groot, maar vergeet niet: hij is mens. Hij legt het geval, het afgrijselijke geval voor U open. Steeds dieper blik gunt hij ons i n de raadselen van het geval. Huiverend van realiteit wordt ons “de zaak” geopenbaard… en opeens legt hij zijn speurderhand op de SCHIJNBARE ONSCHULDIGE schouder van een familie-vader, een eenvoudige dorpsonderwijzer, een achttienjarige nurse of een huishoudster met een vijfentwintig jarige dienst, in ieder geval van iemand die het gezicht om een cent te geven en we slaken een kreet: Dat is de dader! De boeien rinkelen om schijnbaar argeloze polsen en het is uit… En we hebben maar één reactie: “heerlijk”.
Maar van Paul Vlaanderen, den held van onze nieuwe hoorspel-serie gesproken… Van hem heb ik U tot nu toe weinig of niets verteld. En dat is ook de bedoeling. Want waar moest het naar toe en waar bleven de spanning, de emotie, de sensatie, wanneer de inleider den auteur het gras voor de voeten ging wegmaaien en dingen ging verklappen, die tot het ALLERUITERSTE geheim moeten blijven… Laat ik U één ding zeggen: houdt dien Paul Vlaanderen in de gaten. Hij is allerminst de minste onder zijn broeders. En behalve speurder is hij ook nog auteur, of eigenlijk is hij auteur en alleen speurder bij speciale gelegenheden. Enfin, U zult ’t spoedig horen.
Daarom: luister naar Paul Vlaanderen… en het komt in orde!

Kommer Kleijn
(bron: A.V.R.O. Radiobode 12e jaargang no:6 12 februari 1939)

Intro: de mannen van de frontpagina

De vermaarde speurder viert nieuwe triomfen.

Het grote succes, dat de A.V.R.O. met ’t detective-hoorspel: “Spreek met Vlaanderen en het komt in orde”oogsten mocht, spoorde de leiding aan om ook het nieuwe bovengenoemde hoorspel van denzelfden schrijver ter uitvoering aan te nemen. Deze beider uitvoeringen en de grote belangstelling, die men heden ten dage in het algemeen in detective-hoorspel-roman stelt,is aanleiding om over dit genre enige beschouwingen ten beste te geven.
Er zijn lezers, die met een geringschattende hooghartigheid hun laatdunkende schouders over dit soort literatuur optrekken. Deze houding is niet alleen ongemotiveerd, maar ook onjuist. Dit blijkt reeds zonder nader betoog, indien wij U in herinnering brengen, dat Edgar llen Poe de eigenlijke grondlegger van deze literatuur is. Tevens zouden wij deze twijfelaars aan de waarde deze letterkunde er op willen wijzen, dat, een der grootmeesters der wereldliteratuur de karakterestieke eigenschappen van de detective-roman in een aantal zijner grote werken als middel tot het strekken der spanning en ter voortstuwing zijner conflicten in volle ontplooiing in praktijk bracht, namelijk Dostojewski. Wij herinneren aan: “Schuld en boete”, “De gebroeders Karamasoff”,”Demonen”. Het spreekt vanzelf, dat de romans van Dostojewski zich onderscheiden van wezenlijke detective-romans, doordat de iegenschappen, die de laatste als doel hebben, door den grootmeester, als middel gebruikt worden. Maar hieruit volgt niet,dat deze doelstelling minderwaardig zou zijn. Deze doelstelling wordt toch vaak verkeerd begrepen. Het doelvan een goede detective-roman is niet in de eerste plaats sensatie, gruwel of griezel te verwekken.

Het doel is de menselijke logica te spitsen tot scherpe redenering onder de deze logica moeilijk makende bijverschijnselen van sterke spanning en angst, terwijl op het slot de morele inslag van steeds alom overheersende rechtvaardigheidsbeginsel zelden ontbreekt. Ten einde dit del zo goed mogelijk te dienen heeft de Londense Vereniging van Schrijvers van detective-romans: “Criminologists” onder leiding van mevrouw Dorothy Sayers een drietal wetten opgesteld, de zogenaamde “Fair Play Rule”, die door een goede detective-roman niet mogen worden overtreden. Deze wetten zijn:

1. De oplossing van het in de roman gestelde probleem moet door zuivere redenering tot stand gebracht worden er mogen op het slot van de roman geen nieuwe feiten ingelast worden, zonder welke de oplossing onmogelijk ware. Deze regel spreekt voor zichzelf.
Uit deze eerste regel volgt de tweede:

2. De lezer moet dezelfde feiten tot zijn beschikking hebben als de in het boek optredende detective. De derde wet is:

3. De misdadiger mag niet identiek zijn met de detective. Deze regel is gesteld omdat misdadiger-en-detective-zijn twee tegenovergestelde actie, houdingen en figuren in één verenigt, iets dat tegen iedere logica en principe indruist. Daarbij komt nog, dat – wordt deze wet overtreden – ook zeker aan de eerste twee niet voldaan wordt, want het feit dat het één persoon-zijn van detective en misdadiger moet den lezer toch tot het slot verborgen worden gehouden, terwijl het ontdekkend dezer identiciteit toch het inlassen van nieuwe feiten op het slot onvermijdelijk maakt.

Afgezien van de eigenschap der logische redenering steunt het detective genre ook op een algemeen menselijke verhouding. Wij tipten boven reeds aan het rechtvaardigheidbeginsel, dat in bijna iedere detective-roman gehuldigd wordt. Wijkunnen een detective—roman echter daarnaast ook zien als uiting ener sociale grondverhouding n.l. het organisme van de maatschapij contra het storende individu. Er doet zich nu een merkwaardigheid voor dat steunend op het rechtvaardigheidsbeginsel er een soort letterkunde is, die precies het tegenovergestelde verhouding tot grondslag heeft n.l. het corrigerende individu contra storingen in de maatschappij. Deze literatuur varieert al naar gelang haar waarde en vorm van “Vos Reinaerde” tot “Tyl Uijlenspiegel”, tot Lord Lister-, Arsene Lupin- en Saint-romans. U ziet geachte lezer, hoe u ook over de detective-romans en hoorspelen denken moogt, zij hebben sinds eeuwen wereldberoemde familie. Het is natuurlijk ondoende U ook maar enigzinds uitvoerig opgave der betrokken schrijvers te geven. Voor Engeland herinneren wij aan Conan Doyle; voor Frankrijk aan Gaborian, Leblanc en Simonon, voor Nederland aan F.R. Eckmar en Mr. Roothaert.
Wat nu het door de A.V.R.O uit te zenden hoorspel “Paul vlaanderen en de Mannen van de frontpagina” betreft: een wet, die door de vereniging “Criminologists” verzuimd is te formuleren luidt, dat men nooit iets vooraf van een spel of roman vertellen mag. Genoeg zij, dat de spanning sterk, de dialoog snel, scherp en ter zake is, de karakters duidelijk en orgineel zijn, terwijl de handeling van de luisteraars gedurende acht avonden stof to over tot denken en redeneren geven zal.

A. Defresne

( bron: A.V.R.O. De Radiobode 28 mei 1939 )